پرنده ی پریدنی

خلاف آمدنت رفتنت زمستانی است...

parandeyeparedanee — Mon, 26 Nov 2007 21:48:18 GMT

تو را به جای همه مردمانی که که نشناخته ام دوست می دارم
تورا به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه مردمانی که دوست نمی دارم ،دوست می دارم...

با 3 رباعي سر كلاس حاضرم!

دل خسته تر از هواي پاييز شدي

تا چشم به هم زدم غم انگيز شدي

شايد كه تو با آينه ها در گيري

انگار كه با خودت گلاويز شدي!

بي كس شده اي ...خسته تر از باراني

هي اشك...! تو پيوسته تر از باراني

هر بار دلم به حال تو مي سوزد

در اصل تو دلبسته تر از باراني

انگار نه انگار ! كمي دلگيرم

هر روز بهانه ي تو را مي گيرم

حق داري اگر كلافه باشي از من

از دست خودم بدون تو مي ميرم!

خلاف آمدنت رفتنت زمستانی است.............

واژه اي مي خواهم كه بخواند من را ...

parandeyeparedanee — Sun, 28 Oct 2007 19:08:18 GMT

يك عمر گذشت تا شبي فردا شد

يك لحظه هجوم گريه اي دريا شد

امروز چه دير ياد من افتادي ؟..

ديروز چه زود شاعري تنها شد

...

واژه اي مي خواهم كه بخواند من را ...

تو در مدار سکوتم غزل بخوان امشب...

parandeyeparedanee — Sun, 14 Oct 2007 23:11:18 GMT

سلام. اول از همه بايد بگم امشب كه داشتم دوباره وبلاگم رو به روز مي كردم به ذهنم افتاد كه اگه همه چيز قابليت به روز شدن به دست انسان

(تو هر شرايطي و به هر دليلي...) داشت اونوقت بر سر زندگي چي مي اومد؟؟!

تعدادي شعر جديد اضافه كردم ...منتظر صداي قدم هاتون هستم

عرض دوم اينكه بايد از غزل مهدوي عزيز به خاطر لطفي كه در زمینه شعر به من داره تشکر کنم

دختر آبان هميشه پايدار باشي...

ترانه های غم من عجیب تکراریست

تو در مدار سکوتم غزل بخوان امشب...

غزل مهدوی

و اما پرواز ...

صد بار رفتار مرا كودك كشيدي

هر بار دستان مرا كوچك كشيدي

ديروز مرغان صدا پرواز كردند

تو بار پر هاي مرا پولك كشيدي ...

امشب با تلخ ترين واژه ها مي بوسمت...

انگار يادم رفته بود در تقويم بي هويت زندگي همیشه كسي است براي پايان

يادم رفته بود روزي تمام نقطه چين ها تمام مي شود

يادم رفته بود روزي مهمان نفرت هاي زمين مي شوم

و شبي پرپر دستان پر از گل

تو بگو... ديگر كدامين گل رز لرزش دستان پر از شبنم را مي شنود

ديگر كدام دست به صميميت پرواز قسم خواهد خورد و كدامين احساس شب وحشتناك رفتن را مي داند....

كمي حوصله كن ...غريب مانده ام ...ميان بن بست كوچه هاي گذشتن

غريب مانده ام

ديگر نه حرفي مانده نه گله اي ...

امشب به ميهماني كسي آمده اي كه

تمام نفسش پرواز است

همنشين دور من اي پاسخ ترانه هاي قديمي .

امشب با تمام ستاره ها بدرقه ات مي كنم ...

ديگر به چشمانم سكوت را خوب ياد داده ام كه نكند زبانم لال تو را از سرزمين خورشيد جدا كنند

فقط

فقط كمي زمان مي خواهم....

۸۶/۷/۱۹

در نادانيهايمان بزرگ شديم

مگر نه اينكه من و تو آدم بوديم؟!

نمي دانم كدام روز بود كه سيب به آدم بودنم شك كرد...

شيريني ديدار يك لحظه ي تو

آرامش خواب هاي هفت خواني را مي گيرد

خسته از تكرار روز مرگي هاي ناخودآگاه

به دنبال تنها صدايي مي گردم كه خاك سرشتم را بسان گردباد رقاصه بر هم مي زند....

شبیه نوشتن

parandeyeparedanee — Tue, 09 Oct 2007 21:49:49 GMT

صدا صدای خش خش برگ

کسی شبیه نوشتن

قلم قدم می گذارد

پرنده به سمفونی باران می نشیند

و ستاره به تماشای برگ

زمین گلایه می نویسد

و من

بغض....

فرقی نمی کند!

parandeyeparedanee — Tue, 28 Aug 2007 23:30:18 GMT

فرقی نمی کند ـآخرـ تو می رسی یا من !

لحظه را نجات می دهم .

چشمم به آسمان

باران در انتظار زمین است!

باران

در انتظار زمین است ...

کوتاه

parandeyeparedanee — Thu, 23 Aug 2007 21:18:18 GMT

__سال ها هست دلم در غم دیدار تو پر پر زدو مرد

سال ها هست که در دستانم یاد آن شاپرکا پژمرده

سال ها هست که در غربتم و تو اما...

سالیانی است که ترکم کردی

. . .

طاقتم نیست ببینم

تپش نازک چشمانی را

که زمانی شاید

بت بی حوصله ی عاشق زاری بوده...

__صحنه ی رفتن تو

آخرین شوق حیاتم را برد

و تو رفتی و هنوز

معنی آن گریه هایت را نفهمیدم

_((دوستت دارم))؟!

__تو به اندازه ی یک پژمردن ،

می دانم

که مرا همچون اشک از شب دیده ی خود هم راندی

و بدان ای دریا

تو به انداز ه ی دریایی خود باز مرا گریاندی.

برگشتم ،

دیدم چیزی برای دیدن ندارم

هر آن کس که بود دیگر نیست

دیر شد ،باید بروم

دیدم نزدیکم چقدرآدمند!!

بی پاسخ!

parandeyeparedanee — Fri, 03 Aug 2007 22:29:18 GMT

به پنجره می نگرم و صدای بی رحم رفتنت را از پشت شیشه های غبار گرفته

می شنوم .هوهوی باد آرامش بی بنیاد وجودم را بر هم می زند

و چشمانم بی اختیار به رسم نبودن ها سراب می بیند.

نگران ایستاده ام .هر چند دستانم پر از گل های رز است اما دگر گلبرگ های

خشک به گل فرش کردن کدام راه می ارزد!؟

دگر عطر دستان پر گل به چه کار تو مِی آید!؟

راه می روم ...تلاش باد دلتنگم می کند

...نفس خسته می شود و از حرکت می مانم...

چشم می بندم و با خوش باوری تو را از ته مانده ی ذهنم بیرون می کشم

با تو می خندم ...می گریم...می دوم...می رقصم...

در سیاه و سفید ها به چشمانت می نگرم

ناگهان دلم می لرزد ...تو دور تر از خیال منی...تو آن چنان نیستی که می اندیشم

تو با تمام حدس های من بیگانه ای

بی دلیل و غیر منتظره!

.................................................................

ساعت ها می گذرند...پنجره ها سکوت می کنند...تو می روی و

من دوست داشتن را انکار می کنم...

قدیم تر ها

parandeyeparedanee — Fri, 03 Aug 2007 12:50:18 GMT

قديم تر ها من هم دلي داشتم پر از گل هاي سرخ

پر از لبخند هاي كودكي و پر از گريه هاي زمين خوردني...

پر از من و خالي از تو
امروز در سير تاريخ مانده ام

بچه تر كه بودم

زندگي قله اي داشت پر از ستاره
دست كه دراز مي كردم ماه را مي گرفتم

زندگی رودی بود پر از ترانه

امروز در سير تاريخ مانده ام!

من سرشار از زندگي

و زندگي تهي ز من

نه بچه دارد نه ستاره...